Praca

Kobiety za sterami. Dlaczego warto przełamywać stereotypy zawodowe?

Czy kiedykolwiek zastanawiałaś się, jak to jest pracować w zawodzie tradycyjnie uznawanym za męski? Kobiety coraz częściej decydują się na takie ścieżki kariery, łamiąc stereotypy i pokazując, że determinacja, pasja i kompetencje nie mają płci. Poznaj inspirujące historie Dominiki, Ilony, Natalii, Marty i Izabeli, które śmiało wkroczyły w świat budownictwa, straży pożarnej, transportu miejskiego i mechaniki samochodowej.

Kobiety za sterami. Dlaczego warto przełamywać stereotypy zawodowe?

Dowiedz się, jak pokonywały wyzwania, przełamywały bariery i zyskały uznanie w zawodach, które wciąż postrzegane są jako domena mężczyzn.

Kobiety w męskich zawodach – dane statystyczne

W Polsce kobiety stanowią zaledwie:
  • 2% kierowców autobusów,
  • 5% inżynierów budowlanych,
  • 1% zawodowych strażaków,
  • 3% mechaników samochodowych. 

Podane dane dot. rynku pracy w Polsce pochodzą z raportu „Kobiety w męskich zawodach” opracowanego przez DELab Uniwersytetu Warszawskiego na zlecenie Fundacji Przedsiębiorczości Kobiet. Na świecie te liczby są nieco wyższe, ale wciąż pokazują, jak wiele jest do zrobienia w przełamywaniu stereotypów.

Dane z portalu Inżynier Budownictwa wskazują na zróżnicowany udział kobiet w wybranych zawodach technicznych i inżynieryjnych zarówno w Polsce, jak i na świecie. W Polsce kobiety stanowią około 13% członków Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa (PIIB). W Europie odsetek kobiet w branży budowlanej jest zróżnicowany: w Norwegii wynosi 35%, w Danii 25%, w Wielkiej Brytanii 20%, a w Szwecji 18% (źródło: Bankier).

Z kolei według danych Miejskich Zakładów Autobusowych w Warszawie, obecnie na stanowisku kierowcy autobusu pracuje 192 kobiet, co stanowi 5% ogółu zatrudnionych. Dla porównania, mężczyzn na tym samym stanowisku jest 3 694, co daje 95%. Statystyki te pokazują, że w dużych miastach udział kobiet w tej profesji jest wyższy, co potwierdza przykład warszawskiego MZA.

Dominika – inżynierka budowlana z Warszawy

Dominika obecnie ma 27 lat, w zawodzie inżynierki budowlanej pracuje od dwóch lat. Jej pasja narodziła się już w czasach nauki w Technikum Architektoniczno-Budowlanym w Warszawie. Wszystko zaczęło się od pierwszego projektu związanego z prawdziwą realizacją budowlaną, dzięki któremu mogła przekonać się, jak wiedza teoretyczna znajduje zastosowanie w praktyce. Z biegiem czasu ta fascynacja przerodziła się w marzenie o pracy przy rzeczywistych projektach budowlanych. Po ukończeniu szkoły rozpoczęła studia na Politechnice Warszawskiej, gdzie zdobyła tytuł inżyniera budownictwa. Obecnie kontynuuje edukację na Wojskowej Akademii Technicznej, gdzie już w lutym podejdzie do obrony pracy magisterskiej.

Praca na budowie nie wygląda oczywiście jak w Simsach, ale czasem przypomina najbardziej skomplikowaną grę na świecie. Każdy dzień to nowe wyzwania, a każda budowa to inna historia. 

Dominika,
Inżynierka Budowy w UNIBEP S.A. z Warszawy
kobieta pracująca na budowie

Na czym polega jej praca?

Codziennie nadzoruje realizację projektów budowlanych w sektorze energetyki i przemysłu. Typowy dzień zaczyna od odprawy z zespołem, podczas której omawiane są zadania na dany dzień. Następnie koordynuje działania podwykonawców, kontroluje jakość prac i rozwiązuje bieżące problemy techniczne. Dzięki swojej wiedzy technicznej potrafi szybko reagować na nieprzewidziane sytuacje.

Są dni, kiedy spędzam na budowie kilkanaście godzin, nadzorując każdy detal, rozmawiając z zespołem i podejmując kluczowe decyzje, by wszystko przebiegało zgodnie z planem. Bywa to męczące, ale moment, w którym projekt zostaje ukończony i widzę efekty naszej wspólnej pracy, wynagradza mi wszystkie trudności. Ta satysfakcja jest nie do opisania. Każdy zakończony projekt to nie tylko efekt mojej pracy, ale także dowód, że warto przekraczać granice i realizować swoje ambicje w branżach, które kiedyś wydawały się niedostępne dla kobiet – podkreśla Dominika.

Wyzwania i sukcesy

Praca w trudnych warunkach pogodowych oraz zarządzanie zespołami to tylko niektóre z wyzwań, jakie spotyka na swojej drodze. Dominika przyznaje, że początkowo miała obawy, czy poradzi sobie w środowisku zdominowanym przez mężczyzn. Jednak dzięki swojej determinacji i umiejętnościom zdobyła szacunek współpracowników.

Co radzi innym kobietom, które zastanawiają się nad zmianą pracy lub wyborem tego zawodu? 
Nie bać się wyzwań, rozwijać się i nie przejmować się stereotypami. Świat się zmienia i żadne frazesy nie powinny stać nam na drodze.

Największym sukcesem Dominiki było ukończenie dużej inwestycji w Mszczonowie, gdzie miała okazję po raz pierwszy koordynować działania podwykonawców podczas prac przy konstrukcjach fundamentowych. Zarządzała harmonogramami oraz nadzorowała zgodność prac z dokumentacją budowlaną. Projekt obejmował budowę nowoczesnej hali produkcyjnej o powierzchni 10 000 m², co wymagało precyzyjnego planowania i szybkiego rozwiązywania problemów na miejscu budowy.

Ilona – kierowczyni autobusu z Rzeszowa

Ilona ma 38 lat, a za kierownicą autobusu pracuje już 13 lat. Od dziecka marzyła o prowadzeniu dużych pojazdów. Już w wieku 19 lat zdobyła prawo jazdy kategorii C, a z czasem dołączyła do Miejskiego Przedsiębiorstwa Komunikacyjnego w Rzeszowie.

Zawsze fascynowały mnie autobusy. Pamiętam, jak będąc dzieckiem, stałam na przystanku i obserwowałam kierowców. Wiedziałam, że kiedyś sama zasiądę za kierownicą jakiegoś dużego pojazdu.

 

Ilona,
kierowczyni autobusu MPK z Rzeszowa

kobieta pracująca jako kierowczyni autobusu

Na czym polega jej praca?

Ilona pracuje w systemie zmianowym, co wymaga dużej dyscypliny i organizacji. Każdy jej dzień zaczyna się od dokładnego sprawdzenia stanu technicznego autobusu oraz przeglądu wymaganej dokumentacji. Dopiero po upewnieniu się, że wszystko jest w porządku, wyrusza na trasę, gdzie codziennie ma do czynienia z setkami pasażerów, zapewniając im bezpieczny i punktualny transport.

Pobudka o 3:30 to dla mnie norma – zdążyłam się już do tego przyzwyczaić. Najważniejsze, że dzięki tej pracy mogę codziennie wracać do domu, co jest dla mnie ogromnym plusem. Cenię sobie również różnorodność obowiązków i możliwość kontaktu z ludźmi. Każdy dzień przynosi coś nowego, a uśmiech zadowolonego pasażera daje mi ogromną satysfakcję z wykonanej pracy – podkreśla Ilona.

Wyzwania i sukcesy

Największym wyzwaniem jest praca w niestandardowych godzinach, ale Ilona ceni sobie kontakt z pasażerami i niezależność. Przyznaje, że czasami musi radzić sobie z trudnymi sytuacjami, takimi jak awarie pojazdu czy konfliktowi pasażerowie.

Największą radość sprawiają mi momenty, gdy pasażerowie podchodzą po zakończonej trasie, by podziękować za bezpieczną i komfortową podróż. Te proste gesty, słowa uznania – są dla mnie dowodem na to, że moja praca naprawdę ma znaczenie. Dzięki temu czuję, że nie jestem tylko kierowczynią autobusu, ale również kimś, kto w pewien sposób wpływa na codzienność innych ludzi, zapewniając im spokój i poczucie bezpieczeństwa w drodze – dodaje Ilona.

Kobietom zastanawiającym się nad wyborem tego zawodu zaleca, aby przede wszystkim przygotowały się psychicznie na pracę w niestandardowych godzinach i były zawsze otwarte na wsparcie kolegów. To praca, która wymaga zaangażowania, ale daje dużo satysfakcji – podkreśla.

Natalia – mechaniczka samochodowa z Barlinka

Natalia ma 28 lat i od 6 lat pracuje w warsztacie jako mechaniczka samochodowa. Już jako dziecko interesowała się motoryzacją, choć nigdy nie przypuszczała, że jej pasja stanie się pełnoetatowym zajęciem.

To, że motoryzacja stała się moją pracą, to w dużej mierze czysty przypadek, który idealnie wpisał się w moje wcześniejsze zainteresowania. Zawsze fascynowała mnie technika, a praca z samochodami daje mi ogromną satysfakcję. Naprawiając pojazdy, czuję, że przywracam im sprawność, a ich właścicielom – komfort i bezpieczeństwo. Uwielbiam widzieć efekty swojej pracy i zadowolenie klientów.

Natalia, 
mechaniczka samochodowa z Barlinka

Na czym polega jej praca?

Prowadzi warsztat samochodowy, gdzie zajmuje się wszystkim – od zamówień, przez mechanikę, po organizację części i kontakt z klientami.

Praca mechanika wymaga precyzji, wiedzy technicznej i umiejętności radzenia sobie z wyzwaniami. Ha! Pewnie każdy od razu pomyśli, że cierpliwość i ma trochę racji. W zawodzie tym liczą się przede wszystkim umiejętności techniczne, doświadczenie i wiedza. Każdy mój dzień wygląda inaczej. Zaczynając od zamówień, kontaktu z klientami, mechanikę, po organizowanie części i wyjazdy z klientami w poszukiwaniu aut dla nich – dodaje Natalia.
kobieta pracująca jako mechaniczka samochodowa

Wyzwania i sukcesy

Największym wyzwaniem Natalii jest przełamywanie stereotypów i zdobywanie zaufania nowych klientów, którzy często początkowo podchodzą z rezerwą do kobiety w zawodzie mechanika samochodowego.

Klienci często nie są przyzwyczajeni do sytuacji, w której to kobieta opowiada o planie naprawy ich samochodu, tłumaczy usterki czy sugeruje konkretne rozwiązania. Na początku widać, że podchodzą do tego z rezerwą, ale z czasem, gdy przekonują się do mojego profesjonalizmu, wolą rozmawiać ze mną niż z kimś innym. Doceniają, że do każdego podchodzę indywidualnie i dokładnie wyjaśniam, co się dzieje z ich pojazdem – podkreśla Natalia.

Jej największy sukces to zbudowanie grona stałych klientów, którzy nie tylko wracają do jej warsztatu, ale także chętnie polecają go innym. A największe wyróżnienie jest wtedy, gdy ktoś po naprawie wraca, bo ufa, że jego samochód jest w dobrych rękach.

Ogromną radość sprawia mi, gdy moi stali klienci przyprowadzają znajomych czy rodzinę, mówiąc, że u mnie zawsze można liczyć na solidność i uczciwość. To pokazuje, że wybrałam dobrą drogę – dodaje Natalia.

Kobietom rozważającym karierę w zawodzie mechanika samochodowego Natalia doradza:

Do dzieła dziewczyny! Nie bójcie się wyzwań. Pamiętajcie, że wszystko, co na początku wygląda na trudne, z czasem staje się dużo prostsze. Wytrwałość popłaca, więc warto być konsekwentną, stawiać sobie cele i dążyć do ich realizacji.

Marta – zawodowa strażaczka z Warszawy

Marta ma 38 lat i jako zawodowa strażaczka pracuje od 6 miesięcy, wcześniej działała przez 5 lat w Ochotniczej Straży Pożarnej. Do straży trafiła z pasji do ratownictwa. Po latach pracy za biurkiem szukała aktywności, która pozwoli jej czuć się spełnioną.

Straż wchłonęła mnie na tyle, że postanowiłam zostać zawodowcem. To była najlepsza decyzja w moim życiu.


 

Marta,
zawodowa strażaczka w Komendzie Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej w Warszawie


Codzienna praca strażaczki

Każdy dzień Marty zaczyna się od zmiany służby o 7:45. Po oficjalnym rozpoczęciu dnia bierze udział w regularnych ćwiczeniach, które pozwalają utrzymać wysoki poziom sprawności fizycznej, i przygotowania do różnych sytuacji awaryjnych. Równocześnie zajmuje się konserwacją sprzętu ratowniczego, dbając o to, aby zawsze był w pełni sprawny i gotowy do działania.

Kluczową częścią jej dnia są również wyjazdy do zdarzeń, gdzie liczy się szybkość reakcji, opanowanie i umiejętność współpracy z zespołem. Poza obowiązkami strażaka Marta poświęca czas na szkolenie swojego psa ratowniczego, co stanowi dla niej szczególne wyzwanie, ale i pasję.

Praca z psem to zupełnie inny wymiar ratownictwa. Wymaga ogromnej cierpliwości, systematyczności i budowania wzajemnego zaufania. Nie chodzi tylko o naukę komend czy ćwiczenia, ale o stworzenie silnej więzi, dzięki której możemy wspólnie działać w trudnych sytuacjach. Chwile, w których widzę, jak podczas ćwiczeń mój pies odnajduje pozoranta w trudnym terenie, są bezcenne. To dowód, że nasza wspólna praca może mieć realny wpływ na ratowanie życia, i właśnie to daje mi największą motywację do dalszego szkolenia – tłumaczy Marta.
kobieta pracująca jako strażaczka

Największym wyzwaniem Marty jest utrzymanie sprawności fizycznej, co wymaga regularnych treningów. Przyznaje, że na początku miała trudności z przejściem testów sprawnościowych, ale dzięki systematycznej pracy osiągnęła wymaganą formę. Jej największy sukces to odnalezienie zaginionej osoby podczas akcji poszukiwawczej z OSP.

To momenty, które zapadają w pamięć na całe życie. Czujesz, że twoja praca naprawdę ma sens – mówi Marta.

Nie bój się zmian – odkryj zawód, który przyniesie Ci satysfakcję, rozwój i poczucie spełnienia. Skorzystaj z kreatora CV Pracuj.pl i zaaplikuj na wymarzoną posadę.

Dziewczynom, które myślą o pracy w służbach radzi jednoznacznie, aby otaczać się dobrymi ludźmi z tej branży, którzy będą wspierać w podjętej decyzji. Dobrze mieć swojego mentora, któremu nie będziesz bała się zadawać pytań, ponieważ każdy kiedyś zaczynał.

Izabela – specjalistka z Pracuj.pl i strażaczka-ochotniczka z pasji

Historie o kobietach w męskich zawodach pokazują, że przełamywanie stereotypów nie kończy się na pracy zawodowej – wiele z nich angażuje się również poza godzinami pracy w działalność, która jeszcze do niedawna była domeną mężczyzn.

Jednym z takich przykładów jest Izabela, pracowniczka Pracuj.pl, która po godzinach angażuje się w działania Ochotniczej Straży Pożarnej. Inspiracją do wstąpienia do OSP była jej babcia, członkini damskiej drużyny pożarniczej, której opowieści o pasji i sukcesach, zaszczepiły w niej chęć kontynuowania rodzinnej tradycji i pomagania innym.

Kiedy zaczynała swoją przygodę z OSP, w jej jednostce brakowało drużyny damskiej. Nie miała możliwości dołączenia do kobiecej drużyny, więc jedyną opcją było wstąpienie do JOT-u, czyli jednostki operacyjno-technicznej.

Aby wziąć udział w akcjach ratunkowych, musiałam przejść szereg szkoleń, które wymagały zaangażowania, czasu i determinacji. To była trudna droga, ale czułam, że to coś, co naprawdę chcę robić – opowiada Izabela.

Łączenie pracy zawodowej z pasją

Dzięki elastycznemu podejściu OSP większość ćwiczeń, szkoleń i wydarzeń odbywa się po godzinach pracy. Oczywiście zdarzają się wezwania do akcji w godzinach pracy, ale w takich sytuacjach jadą ci, którzy mają dzień wolny lub mogą szybko się zwolnić. To wymaga dobrej organizacji i zrozumienia ze strony wszystkich członków jednostki.

Działalność w straży pożarnej daje Izabeli umiejętności, które wykorzystuje także w swojej codziennej pracy.


W OSP pracujemy w rotach – dwuosobowych zespołach, które muszą wzajemnie się wspierać, ufać sobie i skutecznie komunikować. To nauczyło mnie, jak ważne jest zaufanie i współpraca, które są kluczowe także na moim stanowisku. Dodatkowo straż uczy systematyczności, przestrzegania procedur i odpowiedzialności, co pomaga mi podejmować wyzwania w życiu zawodowym – podkreśla.

Przykład Izabeli pokazuje, że odwaga, zaangażowanie i determinacja mogą prowadzić do spełnienia w życiu zawodowym, jak i w działalności społecznej, niezależnie od płci czy stereotypów.

Dlaczego warto, aby kobiety podejmowały pracę w męskich zawodach?

Decyzja o wejściu na ścieżki kariery uznawane za męskie to krok ku różnorodności na rynku pracy. Kobiety wnoszą do tych zawodów świeże spojrzenie, empatię i precyzję, co przekłada się na lepsze wyniki zespołów. Jeśli rozważasz zmianę zawodu, pamiętaj, że najważniejsze to wierzyć w siebie i swoje możliwości. Każda kobieta ma w sobie siłę, by podjąć wyzwanie. Nie pozwól, by ktokolwiek mówił Ci, co możesz, a czego nie możesz robić!

Przełamuj bariery i odkrywaj nowe możliwości! Odwiedź Pracuj.pl i zobacz, jak wiele dróg stoi przed Tobą otworem. Pamiętaj, że pasja i determinacja nie mają płci!

Słowniczek z feminatywami

czyli żeńskimi odpowiednikami nazw zawodów tradycyjnie określanych w formie męskiej.

Inżynier → Inżynierka
Strażak → Strażaczka
Mechanik → Mechaniczka
Kierowca → Kierowczyni
Lekarz → Lekarka
Pilot → Pilotka
Profesor → Profesorka
Architekt → Architektka
Psycholog → Psycholożka
Prezes → Prezesa lub Prezeska

Udostępnij
Pracuj.pl
Pracuj.pl
Oceń mój tekst:
Tekst:
Pracuj.pl
Autor wpisu
Pracuj.pl
Data publikacji:
29.01.2025
Tagi:
Zawody Zmiana pracy Rynek pracy
średnia 5 (7 głosów)
Oferty wybrane dla Ciebie:

Więcej z tej kategorii