Nie wiesz, jak przekazywać uwagi? Wypróbuj metodę FUKO!

Kategoria
Życie zawodowe

Autor wpisu
Katarzyna Klimek-Michno Ocena treści 4.67/5 (3)
Kategoria: Życie zawodowe
Ocena treści 4.67/5 (3)

Masz żal do kolegi zza biurka, ale nie potrafisz mu o tym powiedzieć. Zachowanie koleżanki sprawiło Ci przykrość, więc zaczynasz jej unikać. Twoi współpracownicy nie trzymają się ustalonych zasad, a Ty w końcu wybuchasz złością. Przekazywanie krytycznych uwag potrafi być wyzwaniem, dlatego warto popracować nad stylem komunikacji. Pomocna może być metoda FUKO.

Jak wygląda Twoja wymiana zdań ze współpracownikami? Odpowiedź sobie na kilka pytań:

  • Czy często reagujesz impulsywnie, dajesz się ponieść emocjom w trudnych rozmowach?
  • Czy wyrażając swoje zdanie, atakujesz rozmówcę?
  • Przybranie asertywnej postawy jest dla Ciebie problemem? Ulegasz, mimo że nie jest to w zgodzie z tobą?
  • Czy często reagujesz milczeniem i wycofaniem, chociaż wiesz, że druga strona postąpiła niewłaściwie?
  • Czy zdarza się, że czujesz frustrację/niezadowolenie/żal/rozczarowanie z powodu zachowania swoich współpracowników/podwładnych, ale nie wiesz, jak im o tym powiedzieć?

Jeśli odpowiedzi na tego typu pytania brzmią „TAK”, to warto zaznajomić się z metodą FUKO. Rekomendują ją eksperci Grupy Pracuj –  firma praktykuje tę metodą i uczy jej pracowników oraz wszystkich, którzy dopiero zaczynają swoją karierę w Pracuj.pl.

Nazwa FUKO (a jej poszerzona wersja to: I FUKO PZ) odnosi się do czterech etapów – Fakty, Uczucia, Konsekwencje, Oczekiwania. Ważne są też Intencje, z jakimi przystępujemy do rozmowy. Dobrze, jeśli jej finał jest zwieńczony Propozycją rozwiązania i Zgodą na zakończenie rozmowy.

Udzielanie krytycznych uwag – krok po kroku

Zastanów się, jakie zwykle intencje przyświecają Twoim rozmowom ze współpracownikami. Czy zależy Ci na znalezieniu konstruktywnego rozwiązania, czy może chcesz tylko odreagować trudne emocje, wyrzucić z siebie żal, złość, rozczarowanie? Metoda I FUKO PZ zakłada, że wyrażamy dobre intencje – chcemy wyjaśnić w rozmowie coś, co jest dla nas niezrozumiałe lub nas niepokoi. Przekazujemy uwagi i dzielimy się konstruktywną krytyką, ale w dobrej wierze. Zależy nam na zachowaniu dobrej współpracy i przyjaznej atmosfery.

Zobacz, jak poskromić toksycznych współpracowników

A teraz zastanów się, czy podczas rozmowy uderzasz w oskarżycielskie tony. Czy mówisz ogólnie, a Twoja wypowiedź naszpikowana jest przymiotnikami oceniającymi współpracownika? Jeśli tak, to pora to zmienić. Zacznij od zebrania faktów. Odwołuj się do określonych sytuacji i zachowań. Opisz wydarzenie, wymień najważniejsze obserwacje. Na przykład wskaż, co dokładnie utrudnia realizację projektu – może jest to brak punktualności Twojego współpracownika i nie dotrzymywanie terminów? Powiedz mu o tym i uświadom skutki takiej postawy. Nie zapomnij też wyrazić swoich uczuć – zamiast obwiniać i oskarżać, powiedz, że jest to dla Ciebie przykre/kłopotliwe/trudne albo że czujesz się rozczarowany/zdezorientowany/sfrustrowany itd. Zwracaj uwagę na zachowania, a nie na cechy charakteru osoby, której przekazujesz swoje uwagi. Nie bój się też przedstawiania swoich oczekiwań. Unikaj niedomówień, „podchodów” czy niejasnych aluzji. Komunikuj wprost, czego potrzebujesz i zdefiniuj, jak wyobrażasz sobie zmianę, poprawę sytuacji, rozwiązanie problemu. Bądź też otwarty na dialog, wymianę pomysłów i inicjatywę Twojego współpracownika. Zgoda – to ważny element zamykający rozmowę według modelu I FUKO PZ. Warto utwierdzić się w przekonaniu, czy aby na pewno wszystko, co zostało powiedziane i zaproponowane jako rozwiązanie – jest jasne, zrozumiałe i przede wszystkim – akceptowalne przez naszego współpracownika.

Empatia w pracy? Sprawdź, dlaczego się opłaca

A dla Was jaki element rozmowy jest najtrudniejszy?

Oceń artykuł


Narzędzia