Jak utrzymać karierę na właściwym torze

Kategoria
Życie zawodowe

Autor wpisu
Pracuj.pl
Kategoria: Życie zawodowe

yellow boots on the roadBezrefleksyjna pogoń za sukcesem może sprawić, że nawet najskrupulatniej prowadzona kariera doprowadzi nas w zupełnie inne miejsce niż to, do którego chcieliśmy pierwotnie dotrzeć. A co gorsze, wywrze silny negatywny wpływ na życie prywatne, konsekwentnie spychane na drugi plan. Czego należy unikać, aby zachować zdrową równowagę w życiu i utrzymać kurs na sukces zawodowy?

 

 

1. Nie bądź niezdrowym perfekcjonistą

Granica oddzielająca zdrowe doskonalenie się od perfekcjonizmu jest cienka i łatwo ją przeoczyć – przekonuje coach Wojciech Maroszek. Skutki przekroczenia tej ledwo dostrzegalnej bariery mogą być bardzo kosztowne. Perfekcjoniści mają problem z realizowaniem celów, ponieważ chcą wszystko wykonywać doskonale, co nie jest możliwe – nie pozwala im na to czas albo zniekształcona percepcja. W efekcie albo są wiecznie zirytowani tym, że realizują je niewystarczająco dobrze, albo nie realizują ich wcale, nieustannie modyfikując to, co do tej pory zrobili, i stale odwlekając finalizację zadań.

Osobom, które od dziecka były uczone dbania o najdrobniejsze detale i dążenia do ideału, porzucić przyzwyczajenia będzie trudno. Ale warto wyrobić w sobie właściwe podejście – nie tylko dla własnego zdrowia psychicznego i fizycznego, ale i dla rozwoju zawodowego.

 

2. Nie haruj

Pracoholizm w krótkiej perspektywie może przynieść pewne korzyści – szybszy awans czy wyższe wynagrodzenie. W dłuższym ujęciu jest jednak wyniszczający. Przepracowanie prowadzi do chronicznego zmęczenia, które odciska swoje piętno na organizmie. Niszczy lub poważnie zniekształca relacje międzyludzkie. I, co najgorsze, zmienia system wartości, sprawiając, że najważniejszym i jedynym życiowym celem staje się praca. A ta, jaka by nie była, jest tylko jednym z kilku elementów, na które powinno składać się życie. I wcale nie istotniejszym od życia prywatnego.

 

3. Nie zadawaj się z toksycznymi ludźmi

Ludzie toksyczni mogą się skrajnie od siebie różnić, ale wszystkich łączą negatywne skutki, jakie czasem wywołane sama ich obecnością: wyzucie z energii, zdołowanie, obniżenie poczucia własnej wartości, całkowita utrata entuzjazmu. Trudno zupełnie usunąć ludzi toksycznych z życia, ale można znacznie obniżyć ich poziom oddziaływania.

Wystarczy skracać rozmowy, nie wdawać się w prowadzące donikąd dyskusje, wyznaczać im limity (zwłaszcza wobec niekonstruktywnych, zatruwających życie maruderów), ignorować ich i nie pozwalać im wdzierać się do własnej strefy emocjonalnej. Choć utrudnienia, jakie wnoszą do życia zawodowego, mogą wydawać się marginalne, często to właśnie za sprawą toksycznych ludzi zbaczamy z obranej ścieżki kariery, gubiąc po drodze poczucie własnej wartości i zapominając o podstawowych celach.

 

4. Nie bój się ryzyka

W dobrze zaplanowanej karierze teoretycznie nie powinno być wiele miejsca na improwizacje i ryzykowne zwroty, ale nawet najdoskonalsi planiści, punkt po punkcie realizujący założenia spisane w scenariuszu, muszą wiedzieć, że unikanie ryzyka grozi stagnacją.

Kariera potrzebuje skalkulowanego ryzyka, z dobrze policzonymi skutkami ewentualnego sukcesu lub porażki. Ono często jest najlepszą drogą do rozwoju i zawodowego awansu. Niepodejmowanie ryzyka z powodu obaw o niepowodzenie często wynika z niepotrzebnego nakładania na siebie ograniczeń, będącego efektem np. niewystarczająco wysokiej samooceny.

Warto się zastanowić, czy większe niebezpieczeństwo dla rozwoju zawodowego kryje się w bezrefleksyjnym realizowaniu pierwotnego planu i tkwieniu w miejscu, czy w próbie wykorzystania nadarzającej się okazji – nawet jeśli w przypadku niepowodzenia można sporo stracić.

 

5. Nie idź przez życie w pojedynkę

Pokonywanie zawodowych przeszkód w pojedynkę wielu ambitnych ludzi może traktować jako wyzwanie. I bardzo często są w stanie osiągnąć założony cel. Jednak zdecydowanie korzystniej rozwijają się kariery tych, którzy budują je się w bliskim kontakcie z innymi ludźmi, tworząc swego rodzaju zawodowego wspólnoty specjalistów.

Samodzielne pokonywanie trudów poza ryzykiem alienacji niesie za sobą obawę o obniżenie jakości wykonywanej pracy i spowolnienie możliwego rozwoju. Równie zdradliwe jest otaczanie się na zawodowej drodze swoimi klonami – ludźmi myślącymi i działającymi podobnie do nas. O postęp prościej, gdy człowiek otacza się różnorodnymi ludźmi – dysponującymi większym doświadczeniem, świeżym spojrzeniem albo zgoła odmiennym podejściem do wykonywanego zawodu.

Oceń artykuł


Narzędzia